صد سال تنهایی
مدتها قبل قول داده بودم که زود به زود پستهای جدیدتر بذارم، هرچند که خودم هم میدونم این بلاگ بازدیدکننده نداره!
امروز دیدم دیگه خیلی دارم رو هوا زندگی میکنم… نه انقد درس میخونم که بگم یه کنکوریام، نه انقد علافی میکنم که بگم کنکوری نیستم. در کل شرایط بدیه دیگه!
پسنوشت یک: ترک عادت موجب مرضهای لاعلاج و بسیار بدی میشود! لکن طبق معمول اکثر محتوای پست رو توی همین پسنوشتها مینویسم!
پسنوشت دو: نمیدونم چرا هرکاری میکنم نمیتونم خودمـو قانع کنم که برم به 4 نفر بگم که بلاگ دارم یا برم 4 جا لینکـمو بذارم! ترجیح میدم همینجا، صد سال، تنهای تنها برای خودم بنویسم!
پسنوشت سه: از دیدن قالب بلاگـم بسیار لذت میبرم!
پسنوشت چهار: فصل زمستان بسیار بسیار فصل قشنگیـه، صرفا به این علت که من متولد اسفند میباشم!
پسنوشت پنج: این هم جدیدترین [و شاید آخرین] پست من توی بلاگ تجربیهای حلی!
پسنوشت شش: تمام!
Posted on 24 ژانویه 2012, in مدرسه, کنکور, اراجیف, تجربه, خاطره, دل نوشت and tagged قالب, لایفاستایل, پسنوشت, اسفند, بلاگ, تولد, تجربی, حلی, زمستون, زندگی. Bookmark the permalink. نوشتن دیدگاه.
نوشتن دیدگاه
(۱) دیدگاه